Home Profile Design E-mail Daily علاقه مند کردن دانش آموزان به ریاضی+ و بحث شکست به عنوان یک معلم حواست باشه، ممکنه دانش آموزت از اینکه احساس شکست بکنه سرخورده بشه...دم دست ترین مثال درس ریاضی هست، فرض کن یک دانش آموز توی حل مسئله ی ریاضی موفق نشه...اولش ممکنه درگیر بشه ولی تو تلاش های اول شکست بخوره...از یه جایی دیگه سرخورده میشه و دیگه حتی تلاش نمیکنه که به مسئله های ریاضی فکر کنه، ریاضی براش مساوی میشه با سرخوردگی، اضطراب، ترس، تنفر...تا انتهای دوران تحصیلش...من موردی میشناسم که دچا

Home Profile Design E-mail Daily هميشه تهش به این میرسم که راه حل آموزشه... جملاتی از دکتر محمود تلخابی:** برای تربیت فرزندانتان هیچ کاری نکنید، جز اینکه خودتان را بهتر کنید.**بالاترین سطح رشد زمانی هست که فرد به خودکنترلی برسه.**مربی ها یعنی والدین و معلمان باید تلاش کنند ، دانش آموزان را به سمت خودکنترلی سوق دهند ، نه اینکه بخواهند آن ها را از بیرون کنترل کنند.**و یک سوال! آیا با وجود روش های غلط در مدارس باید فرزندان را در محیط ویژه و خاصی قرار داد تا تحصیل کنند؟ و آن ها را به مدرسه

Home Profile Design E-mail Daily چُغُلی سلام بعد از یک سال وقفه دوباره برگشتم به مدرسه، اینبار معاونم...و اومدم برای ثبت خاطراتچیزی که از معاونت قبلا دیدم فقط اخم و سرزنش کردن و با فریاد بچه ها رو وادار به کاری کردن هست، و خوب منم باید به یه سری وظایفی که دارم برسم! و از طرفی یه طرفه به قاضی رفتن و شرمگین کردن بچه ها تو قاموس من نیست!!!امروز دوتا بچه اومدن بهم گفتن خانوم فلانی بهم میگه اسکل!(جدا جدا هم اومدن)می تونستم بگم چُغُلی ممنوع! یا می تونستم کسی که فحش داده رو توبیخ کنم!راه اول

Home Profile Design E-mail Daily دیگه دوستت ندارم! خواهشا به بچه هاتون نگید دیگه دوست ندارم!!!یکی از کلاس اولی هامون که فقط در حضور یکی از مامانای کلاس سر کلاس می مونه...(توجه کنید! مامان خودشم نه! مامان یکی دیگه) امروز سر کلاس نمی موند! چون اون خانوم کار داشت!!!خیلی بچه ی نازی هم هست ولی یک آن دیدم که چقد فضا شلوغ شد صدای گریه ی پسربچه و صدای مدیر و معاون و چندتا خانوم دیگه... که هرکسی یک تزی می داد و از یه روشی می خواستن این بچه رو قانع کنن که بره سر کلاس!!!من حس کردم حضور من لازم نی

Home Profile Design E-mail Daily ناراحتم من امروز خیلی حرص خوردم، و الان که دارم دوباره بهش فکر می کنم، همه ی عصبانیت من از این بود که می خواستم با کل دنیا بجنگم انگار!!!منظورم از دنیا مثلا می تونه بخش فرهنگی مردم جامعه باشه، فرهنگ ما مثل یک جریان سیل، درحال حرکت هست و به یک سمتی میره... و اگه از من بپرسی به چه سمتی؟ می گم به سمت بی اهمیت شدن اخلاق...خوب این نظر منه مطابق چیز هایی که اینروزا با چشمام میبینم ... و من از خودم توقع داشتم که دربرابر این سیل عظیم که هزار و یک علت و عامل دار